Sergi: Canavarların Vaatleri / Exhibiton: The Promises of Monsters

Küratörlüğünü İnsan ve Toplum Bilimleri bölümünde öğretim görevlisi olan Ezgi Hamzaçebi’nin üstlendiği Canavarların Vaatleri sergisi; “canavar” olarak görülen, insan ve insan olmayan bedenlerin, hâllerin temsillerini araştıran on sanatçıyı bir araya getiriyor. Uskumruköy’de konumlanan Hara’da 1 Mart – 26 Temmuz’da ziyarete açık olacak sergide Canavar, Hilal Polat, İrem Aydın, Lara Ögel, Ömer Tevfik Erten, Seçil Epik, Serkan Aka, Şafak Şule Kemancı, Yaşam Şaşmazer ve Zeynep Kılınç’ın işleri yer alacak.

Heykel, yerleştirme, fotoğraf ve video gibi farklı mecralarda, çoğu sergiye özel üretilmiş eserler, bedenleri ve kimlikleri sabit kategoriler içinde tanımlamak yerine eşikte ve askıda kalma hâlleri ile ele alıyor. İnsan ile insan-olmayan, canlı ile cansız, doğal ile yapay, işlevsel ile atık, görünür ile bastırılmış olan arasındaki sınırlar bu işlerde sürekli yer değiştiriyor, çözülüyor ya da kasıtlı olarak bulanıklaştırılıyor. Parçalanmış bedenler, hayalet bitkiler, canavarlaşmış imgeler, işlevsizleştirilmiş formlar ve ritüel kalıntıları, varlıkların vücuda gelme sürecine dikkat çekiyor.

Kusur, mutasyon, hibritlik ve karanlık burada birer sapma değil, potansiyelin, direncin ve başka türlü var olma ihtimallerinin izleri olarak karşımıza çıkıyor. Sergi, canavarı bir tehdit olarak değil, sınıflandırılmaya direnen, zamansallıkları üst üste bindiren ve henüz tam olarak tanımlanamayan gelecekleri sezdiren bir eşik figürü olarak ele alıyor.

***

The exhibition The Promises of Monsters, curated by Ezgi Hamzaçebi, a lecturer in the Department of Humanities and Social Sciences, brings together ten artists who explore the representation of human and non-human bodies and ways of being deemed “monstrous”. The exhibition will be on view at Hara, located in Uskumruköy, from March 1 to July 26, and will feature works by Canavar, Hilal Polat, İrem Aydın, Lara Ögel, Ömer Tevfik Erten, Seçil Epik, Serkan Aka, Şafak Şule Kemancı, Yaşam Şaşmazer, and Zeynep Kılınç.

Spanning site-specific sculpture, installation, photography and video, the works in the exhibition approach bodies and identities not as fixed categories, but as suspended, liminal states. The boundaries between human and non-human, living and non-living, natural and artificial, functional and discarded, visible and suppressed constantly shift, dissolve, or blur in these works. Fragmented bodies, ghostly plants, monstrous images, dysfunctional forms, and remnants of rituals draw attention to processes of becoming.

Here, imperfection, mutation, hybridity, and darkness are not deviations but sites of potential, resistance, and other ways of being. The exhibition frames the monster not as a threat, but as a liminal figure that resists classification and overlays temporalities, gesturing towards futures not yet fully articulated.